Oben Budak, Ekim sayımızda HBO Max’in yeni dizisi YAGA‘nın ekibiyle konuştu.
Küçük kasaba gizemlerini Doğu Avrupa mitolojisiyle harmanlayan Yaga, Carrie-Anne Moss’un başrolde olduğu kasvetli ve mistik atmosferiyle seyirciyi ilk andan itibaren sisli sokaklarına sürüklüyor.
HBO Max ekranlarına iddialı bir giriş yapan Yaga, klasik polisiye kalıplarını mistik bir dokunuşla yeniden tanımlıyor. Kanada tiyatrosunun ödüllü ve ezber bozan kalemi Kat Sandler’ın imzasını taşıyan oyun uyarlaması, Heated Rivalry ve Bait gibi uluslararası başarı yakalamış projelere imza atan Kanada yayın devi Crave ekibinin ellerinden çıkma.
Üstelik projede Carrie-Anne Moss başrolü üstlenmekle kalmıyor, yürütücü yapımcı olarak da hikâyenin arkasındaki en güçlü feminist vizyonu destekliyor. Dizi, Pasifik’in kuzeybatısının kasvetli doğasını Doğu Avrupa’nın köklü mitleriyle buluşturarak daha ilk bölümden izleyiciyi kasabanın sırlarla dolu atmosferine mahkûm ediyor.
Hikâyenin temeli, Slav mitolojisinin en ikonik ve karmaşık figürlerinden biri olan Baba Yaga efsanesine dayanıyor. Bizim kültürümüzdeki çocukları yola getirmek veya yaramazlık yapmalarını engellemek için anlatılan Gûlyabani hikâyeleri gibi, Baba Yaga da yüzyıllar boyunca çocukları korkutmak için kullanılan bir figür haline gelmiş.
Tavuk bacakları üzerindeki kulübesi ve kemiklerden örülü çitiyle bilinen bu yaşlı cadı, karanlık ormanların saklı gerçeğidir. Ancak Yaga, bu klasik korku öğesini alıp günümüzün güç dengeleri, kadın dayanışması ve kasaba sırlarıyla harmanlayarak modern bir gerilim anlatısına dönüştürmeyi başarmış. Ayrıca son dönemin fenomene dönüşen yapımı Heated Rivalry ile dikkatleri üzerine çeken Hudson Williams da kadronun göz alıcı sürprizlerinden biri olarak öne çıkıyor.
Kat Sandler’ın tiyatro oyununa dayanan bu dizi, klasik Baba Yaga efsanesini modern bir küçük kasaba gizemiyle buluşturuyor. Senaryoyu ilk okuduğunuzda bu mitolojik ve feminist yaklaşımda sizi en çok çeken ne oldu?
CLARK BACKO: Dürüst olmak gerekirse beni ilk anda yakalayan şey doğrudan yazımın kendisiydi. Kat Sandler’ın kalemi son derece “elektrikli” ve canlı bir hissettiriyor. Tıpkı diziyi izleyen kişilerin bir bölüm bittiğinde hemen diğerine geçmek istemesi gibi, senaryoyu okurken de tam olarak aynı duyguyu yaşadık. Tüm ekibim okuma aşamasında, “Yeni bölüm metinleri nerede? Ne olacağını bilmemiz gerek!” diyordu.
Dizi, spoiler vermeden söylemek gerekirse oldukça karanlık, hassas ve derin temaları işliyor. Ancak bunu yaparken seyirciyi içeri davet eden harika bir mizah, hafiflik, oyunculuk ve merak duygusu sunuyor. Eski bir mitolojik hikâyeyi alıp bugün bile geçerliliğini koruyan temalarla bu şekilde harmanlayabilmesi gerçekten heyecan vericiydi.
Rapp karakterinin vegan olması popüler kültürdeki klişe vegan anlatılarına kıyasla çok daha doğal ve alaycı bir dinamik katıyor. Bir oyuncu olarak böyle katmanlı bir ana karakteri canlandırmak nasıldı?
NOAH REID: Canlandırması inanılmaz derecede eğlenceli bir karakterdi. Kat’in oyununu ilk okuduğumda Rapp’in konuşma tarzına, aşırı özgüvenine ve o garip büyüsüne hemen çekildim. Çekimlerin ilk gününü hatırlıyorum; bir motelden çıkıp ipuçlarını tartıştığımız ilk sahneyi oynadıktan sonra fark ettim ki bu adam aslında bir filmin içinde yaşadığını sanıyor! Kendi kafasında bir rolde, sahnede gibi hareket ediyor.
Bir saksağanın parlayan nesneleri çalması gibi, çevresindeki tüm klişeleri toplayıp kendi lehine kullanıyor. Karakterin veganlığı da dahil olmak üzere ona hiçbir konuda yüzde yüz güvenemiyorsunuz. İhtiyacı olan şeyi elde etmek için karşısındakinin görmek istediği her türlü kılığa girebilen, sürekli dans eden bir yapısı var.
CARRIE-ANNE MOSS: Rapp bana Moonlighting dizisindeki Bruce Willis havasını ve oradaki ikili ilişkileri hatırlatıyor. Karşısındaki kişinin kim olmasını istiyorsa ona dönüşebilen, maskelerin arkasına saklanan büyüleyici bir karakter.
Carson, doğup büyüdüğü kasabadaki karanlık olayı çözerken hem dışarıdan gelen dedektifle hem de kasabanın yerel sırlarıyla yüzleşiyor. Topluluğunu koruma içgüdüsü ile gerçekleri ortaya çıkarma arzusu arasındaki dengeyi nasıl kurdunuz?
CLARK BACKO: Bu dengeyi kurmak hiç kolay olmadı; aslında Carson’ın tüm sezon boyunca yaşadığı ana yolculuk tam olarak bu çatışmaydı. Karakter kendi ahlak pusulasını ve bu kasabadaki varlık amacını baştan sona sorgulamak zorunda kalıyor. Rapp’in kasabaya gelişi ve onunla etkileşimi de Carson’ı sarsıyor. Rapp’in bir büyüsü var ve işe yarıyor. Ancak altında güvenilmez bir şeyler sezilse bile, kadınların sahip olduğu o güçlü sezgi sayesinde Carson onun maskesinin arkasında güvenebileceği başka bir derinlik görüyor. Bu da kafasını daha çok karıştırıyor.
Hikâyenin merkezinde çıkarı için herkesi kullanıp atan, zengin ve çapkın bir erkeğin ortadan kaybolması gizemi var. Carson bir yandan bu olayı çözerken diğer yandan çoğu kadınlardan oluşan kasaba halkını korumaya çalışıyor. İç içe geçmiş bu kadar çok ahlaki soru ve gizem arasında yolunu bulmaya çalışmak Carson’ı şekillendiren ana unsur oldu.
Katherine, hikâyenin merkezindeki en karizmatik ve gizemli figürlerden biri. Karakterin entelektüel ağırlığı ile olayların etrafındaki gizemi nasıl dengelediniz?
CARRIE-ANNE MOSS: Karakterin inşası her zaman sayfadaki metinle başlar. Yazarın kurduğu dünyayı alır, sonra saç, makyaj ve gardıropla o figürü ete kemiğe büründürürsünüz. Sete adım attığınızda karşınızdaki oyuncu arkadaşınızla sahneyi paylaşırken o denge kurulur. Örneğin Noah ile karşı karşıya oturup kemikler hakkında komik ve garip diyalogları söylerken ne konuştuğumu çok iyi biliyormuş gibi görünmeye çalışmak inanılmaz eğlenceliydi. Sahneleri çekerken gülmemek için kendimi zor tuttuğum anlar oldu.
NOAH REID: Carrie-Anne bu konuda çok mütevazı davranıyor ama sete getirdiği inanılmaz bir ağırlık ve çekim gücü var. Hikâyeyi gerçek dünyaya çok güçlü bir şekilde demirliyor. Oyunculuk anlamında sahnede muazzam derecede cömert bir partner, onunla çalışabildiğimiz için çok şanslıydık.
Aynı zamanda dizinin yürütücü yapımcısısınız. Baba Yaga mitine odaklanan, kadın gücünü ve kalıpları yıkan bu projeye yapımcı olarak katılma kararınızı ne etkiledi?
CARRIE-ANNE MOSS: Baba Yaga efsanesine ve onun yüzlerce farklı versiyonuna yıllardır büyük bir ilgi duyuyorum. Kat Sandler bana bu projeyle geldiğinde hikâyedeki potansiyeli hemen hissettim ve büyülendim. Yapımcı rolüne gelince; bir oyuncu-yapımcı olarak projeye daha çok kendi enerjinizi, deneyiminizi ve çalışma kültürünüzü getirirsiniz. Bazen getirdiğiniz şeyin farkında bile olmazsınız ama seti ve ekibi koruyan bir alan açarsınız. Ben sadece Kat’e, diğer yapımcımız McKenzie’ye ve tüm ekibe bu süreçte destek olmak istedim.
O gizemli kasabada ne kadar yaşadınız?
CARRIE-ANNE MOSS: Diziyi üç hafta gibi imkânsız ve çılgınca kısa bir sürede çektik! Gerçekten uyumak ve ezber yapmaktan başka hiçbir şey yapamadığımız çok yoğun bir süreçti ama herkes sete büyük bir sevgi ve en iyi işi çıkarma arzusuyla geldi.
Tiyatro uyarlamalarında atmosfer, mekân önemli bir roledir. Hikâyedeki kasabayı bir “karakter” olarak nasıl tanımlarsınız?
NOAH REID: Çekimleri Vancouver adasındaki Victoria bölgesinde yaptık. Kuzeybatı Pasifik’in o coğrafyası inanılmaz güzel ve doğal olarak “perili” bir havaya sahip. Kaldığım ev tamamen pencerelerle kaplıydı ve her sabah uyandığımda çimlerin üzerine çökmüş yoğun bir sis görüyordum. Yosun kaplı yaşlı ağaçlar, puslu hava… O doğa kendiliğinden mistik ve biraz da ürkütücü bir atmosfer sunuyordu.
CARRIE-ANNE MOSS: Doğal mekânlar ve ortam çekimlere muazzam bir görsel derinlik kattı. Bu kasabanın da tıpkı içinde yaşayan insanlar gibi, sakladığı karanlık sırları var ve bu durum hikâyenin atmosferini kusursuz bir şekilde tamamlıyor.
