The PITT ikinci sezonuyla izleyiciyi yine acil servisin o yüksek tempolu, adrenalin dolu dünyasına davet ediyor. Ancak bu kez karakterlerimiz sadece hastaları değil, kendi içsel yaralarını da iyileştirmeye çalışıyor. Katherine LaNasa (Dana Evans) ve Patrick Ball (Dr. Frank Langdon), yeni sezondaki değişimleri, setin üzerlerindeki psikolojik etkisini ve aralarındaki dönüşen bağı Episode okurları için anlattı.
Modern tıp dramaları arasında gerçekçiliği ve karakter derinliğiyle kısa sürede kendine sadık bir kitle edinenThe PITT, izleyicisini bekletmeden döndü. Birinci sezonun üzerinden henüz dokuz ay geçmişken, dijital yayıncılık dünyasında eşine az rastlanır bir hızla gelen ikinci sezon, 9 Ocak’ta HBO Max Türkiye ekranlarında izleyiciyle buluştu. HBO Max’in her yıl yeni bir sezonla izleyici karşısına çıkarma stratejisi güttüğü dizi, hastanenin tek bir katında kurulan devasa seti ve sürükleyici kurgusuyla “geleneksel televizyon” ritmini streaming dünyasına taşıyor.
The PITT: Bir Acil Servis Senfonisi
İkinci sezon, ilk sezon finalindeki sarsıcı olayların yaklaşık 10 ay sonrasında kapılarını açıyor. Takvimler, Amerika’nın en kaotik günü olan 4 Temmuz’u gösteriyor. Havai fişek kazalarından aşırı sıcaklara, alkol doz aşımından bitmek bilmeyen kutlama yaralanmalarına kadar acil servisler için yılın en yoğun günü olan bu tarih, 15 bölümlük yeni sezonun fitilini ateşliyor.
Bu sezonda kadroda önemli değişiklikler de var. Dr. Heather Collins karakterine hayat veren Tracy Ifeachor’a veda ederken Sepideh Moafi (Dr. Baran Al-Hashimi) ve Irene Choi gibi yeni isimlerle ekibin genişlediğine şahit olacağız. Ancak hikâyenin kalbinde, kendi içsel savaşlarını veren iki isim duruyor: Madde bağımlılığı sorunuyla yüzleşip rehabilitasyondan dönen ve kıdemli asistanlık yılını tekrar etmek zorunda kalan Dr. Frank Langdon (Patrick Ball) ile ilk sezonda maruz kaldığı fiziksel şiddetin psikolojik izlerini üzerinden atamayan sorumlu hemşire Dana Evans (Katherine LaNasa).
İstanbul’dan Zoom aracılığı ile bir araya geldiğimiz Katherine LaNasa ve Patrick Ball ile karakterlerinin yeni sezondaki kırılgan dengelerini, setin bir “basınçlı tencereye” benzeyen atmosferini ve bu yoğun tempoda akıl sağlıklarını nasıl koruduklarını konuştuk.
Dana ve Frank karakterleri birinci sezonun sonundan ikinci sezonun başına kadar nasıl bir gelişim gösterdi? Yeni sezona hangi dersleri ve kişisel değişimleri taşıdılar?
Patrick Ball: Langdon çok büyük kişisel değişimlerden geçti. Son 10 ayını rehabilitasyonda madde bağımlılığı sorunu için yardım alarak geçirdi. Ayrıca ailesiyle daha önce hiç olmadığı kadar vakit geçirdi. Bu süreç ciddi bir vicdan muhasebesi gerektiriyor. İkinci sezonda kapıdan içeri giren adam, ilk sezonda tanıdığınız kişiden çok farklı. Büyüyor diyebiliriz; bu her zaman doğrusal bir ilerleme değil ama elinden gelenin en iyisini yapıyor.
Katherine LaNasa: Dürüst olmam gerekirse ikisi de biraz “kırılmış” durumda. Dana’nın zırhında çatlaklar var artık. Daha çabuk öfkelenen, sabrı azalmış ve daha gergin bir kadın haline geldi. İlk sezonda yediği yumruğun sarsıntısını hâlâ hissediyor. Hikâye gereği şikâyetçi de olmadı; bir şeyler böyle yarım kaldığında içinizden sizi kemirmeye devam eder. Bu durumun etkilerini ikinci sezonda fazlasıyla göreceğiz.
İlk sezonda Dana deneyimli bir lider, Frank ise yetenekli ama sosyal açıdan zorlanan bir asistandı. İkinci sezonda Frank daha kıdemli, Dana ise yeni baskılarla karşı karşıya. Bu sezon aranızdaki ilişki ya da “gerilim” nasıl şekilleniyor?
Patrick Ball: Langdon kıdemli asistan olarak yerinde saydı, son yılını tekrar etmek zorunda kaldı. İlk sezonda rolünden çok emindi ama şimdi rolünün ne olduğu konusunda kafası çok karışık. İlk sezonda Dana’yı, ne zaman başı sıkışsa sırtını sıvazlayacak bir “bakım makinesi” veya “anne figürü” gibi görüyordu. İkinci sezonda ise Dana’nın da bakıma ihtiyacı olduğunu fark ediyor. Bu ilginin tek taraflı olmadığını, sorumlu hemşirelerin bile bazen tutunacak bir dala ihtiyaç duyduğunu anlıyor.
Katherine LaNasa: Kesinlikle. Dana’nın %100 performansında olmadığı bu dönemde Langdon’a yaslanabildiğini görmek aralarındaki ilişkiyi daha dengeli ve derin kılıyor. İzledikçe şaşıracağınız gelişmeler olacak, buna emin olabilirsiniz.
Acil servisler duygusal ve fiziksel olarak çok yıpratıcı yerler. Biliyorum orası bir set ama sürekli kriz hali psikolojinizi nasıl etkiliyor?
Katherine LaNasa: Özellikle ilk sezonda her şeyden uzaklaşmaya, “negatif alana” çok ihtiyaç duydum. Çok fazla doğa yürüyüşü ve yoga yaptım. Bu yıl biraz daha alışkınım ama eve gittiğimde sadece komedi izlemek istiyorum. Daha hafif, beni yormayacak şeyler arıyorum.
Patrick Ball: Bu yıl özbakım (self-care) konusuna daha bilinçli yaklaştım. Setimiz tam anlamıyla kapsayıcı bir deneyim; “sahne üzeri” veya “sahne dışı” diye bir ayrım yok. 150 kadar figüran ve ekiple bütün gün o atmosferin içindeyiz. Bu, dizi için benzersiz bir “basınçlı tencere” etkisi yaratıyor ama setten çıktığımda bazen saatlerce konuşmamaya ihtiyaç duyuyorum. Sadece uzanıp kedime sarılmak istiyorum. Travmayla hayal gücünüzü birleştirmek sizi çok açıyor, başkalarına karşı daha şefkatli olmanızı sağlıyor ama yönetmesi zor bir süreç.
