Episode Dergi Temmuz sayısında Sinem Vural, Star TV‘nin yeni dizisi Doğanın Kanunu‘ndaki müziğe kulak veriyor.
Televizyon ve dijital platform dramalarında müziğin rolü, uzun süredir “arka planı dolduran melodiler” olmanın çok
ötesine geçti. Artık iyi bir soundtrack sadece sahnelerin duygusal yükünü taşımakla kalmıyor; anlatının bizzat kendisi haline geliyor, karakterlerin dile getiremediği sırları kulaklarımıza fısıldıyor. Yaz döneminin dikkat çeken yapımlarından Doğanın Kanunu, bu işitsel anlatıyı merkezine alan, sesi ve sessizliği birer enstrüman gibi kullanan diziler arasında öne çıkıyor.
Türk televizyonlarında yaz sezonu, komedi ve aşkı odağına alan dizileriyle meşhurdur. Doğanın Kanunu da bu işlerden biri olarak görülebilir ama müzikal dünyası bunun çok ötesinde. Yaman ve Doğa’nın nefretten doğan o yüksek tansiyonlu, romantik ve çekişmeli ilişkisini merkeze alan bu kurgu tam bir “düşmandan âşığa” dinamiği sunuyor.
Alperen Duymaz ve Özge Yağız’ın başrollerini üstlendiği bu sezon işinin müzik dünyası Aytekin Ataş’a emanet edilmiş durumda. İlk bölüm bu dünyada seyretse de arka planda bir Sezen Aksu “Kaçın Kurası” duyuyoruz. Hemen ardından Urla’nın ruhuna uygun bir Pinhani “O Zaman da Sonbahardı”sı geliyor. İkinci bölümde Sezen Aksu’nun “İkinci Bahar”ıyla Perihan ve Hulusi’nin aşkıyla dünyamıza başlıyoruz. Murat Dalkılıç’ın “Fani”si ile denize açılıyor, hemen ardından bir anda bir barın fonunda duyabiliyoruz. Daha ilk iki bölümden bir sahnede dinlediğimizi, başka sahnede arkadan duyma devamlılığı zaten izleyiciyi yakalıyor.
Üçüncü bölüme gelindiğinde ise AI olduğu konusunda tartışmalar çıkan, Mebrure mahlasını kullanan sanatçının “Değilim”i yer alıyor. Burada ufak ufak, “Hazır mıyız aşk başlıyor!” dedirtiyor seyirciye. Bu bölüm itibarıyla artık çok dinlenen hit şarkıları dinleyeceğimizi anlıyoruz. Madrigal’den “Seni Dert Etmeler” beach partide eğlence niyetine çalınıyor. Bunu anlamak biraz güç olsa da Ankara Echeos’un “Ta ki Seni Görene Kadar” çalınca anlıyoruz ki olay partiyi betimlemek değil, duyguyu vermekmiş. Partinin finaliyse Aydilge, Yaren Özaydın ve Heybensena’nın söylediği “IDI DIDI” oluyor ve nihayet partiye dönebiliyoruz.
Derya Uluğ ve “Şımarık”ı dördüncü bölümde tam zamanında giriyor. Bu bölüm Doğa ve Yaman’ın durumları nedeniyle sessiz ilerlediğinden dördüncü bölümü de böyle atlatıyoruz. Ama sanmayın Derya Uluğ’u arkamızda bırakacağız, altıncı bölümün başında sahilde bolca duyuyoruz.
Beşinci bölüm kendi içinde bir devinimle geçmişti ama altıncı bölümde Özlem Tekin’den “Hep Yek” içimizi açıyor, hem de kavga sahnesinde. Rüya sahnesinde Ümit Besen’den “Nikah Masası”nı duyuyoruz. Çok geçmeden Pinhani’nin “O Zaman da Sonbahardı”nın daha bu dizide çok duyulacağını anlıyoruz. Ara ara melodisi kullanılsa da şarkı, diziyle artık özdeşleşiyor ve bilirsiniz ki Pinhani bir dizinin müziği olduğunda o dizi uzun süre devam eder. Bu bölüm biraz klip havasında geçiyor çünkü Bulutsuzluk Özlemi’nden “Sözlerimi Geri Alamam” sahilde dinlenirken Didem Buğday’ın “Sahici”si arabada, başka bir ev partisinde Mabel Matiz’in “Umrumdışı”sı, Buray’ın “Tam Benim Tipim”i peşi sıra akıyor. Zaten yazın partiye gitsek dinleriz bu ikisini dedirtiyor.
Nihayetinde Doğanın Kanunu, soundtrack seçimlerini ekranın süsü değil, hikâyenin organik birer anlatıcısı olarak konumlandırmayı başarıyor. Klasikleşmiş Sezen Aksu dokunuşlarından güncel bağımsız sahneye, Yeşilçam nostaljisinden popüler hitlere uzanan bu geniş yelpaze; Yaman ve Doğa’nın çatışmalı aşkındaki her duygusal kırılmayı kusursuzca besliyor. Müzik, ekrandaki görsel ritimle bu derece iç içe geçip izleyicinin hafızasına yerleştiğinde ise geriye sadece izlenen sahneler değil, her bölümüyle kulaklarda iz bırakan unutulmaz bir soundtrack kalıyor.
