Sinem Vural Ağustos sayımızda Daha 17‘nin müziklerine kulak kabarttı.
Kanal D’nin dikkat çeken yaz dizisi Daha 17, yetişkinliğin eşiğinde duran gençlerin hayatla, aileleriyle ve iç dünyalarıyla verdikleri mücadeleyi odağına alıyor. Dizi, 17 yaşın getirdiği o kırılgan, coşkulu ama bir o kadar da karmaşık dönemi dürüst bir dille ekrana taşırken müziklerle bu anlatıyı destekliyor.
Kanal D ekranlarında izleyiciyle buluşan ve ilk 12 bölümüyle rüştünü ispat eden Daha 17, yalnızca büyüme sancılarını işleyen senaryosuyla değil (açık konuşmak gerekirse kimi zaman izlemesi oldukça zor), sahnelerin duygu haritasını ustalıkla çizen müzikal diliyle de dikkat çekiyor.
Yetişkinliğin eşiğinde duran gençlerin kimlik arayışını, aile baskısını, ilk hayal kırıklıklarını ve en önemlisi Aras’ın burnunun dibinde duran kardeşi Demir’i bulma çabası ekseninde anlatan dizi, bu yoğun atmosferini müzik süpervizörü Şahin Kurnaz’ın ve müzik danışmanı Ebru Suda’nın incelikli seçimlerine borçlu. Hikâyenin başlangıcından itibaren karakterlerin içsel çatışmaları özenle hazırlanmış tema müzikleri ve seçilmiş yerli alternatif, pop, rap ile rock tınılarıyla doğrudan izleyiciye aktarılıyor.
Dizinin açılışını yapan, ilk bölümde çalan Manifest imzalı “Zamansızdık” ve RockA’nın seslendirdiği “Bir Yerde” gençliğin o sınır tanımaz ama bir o kadar da kaygılı ruh halini ekrana taşıyarak düzene ilk başkaldırının sinyallerini veriyor. Hikâye derinleştikçe karakterlerin karmaşıklaşan duygusal dünyalarına yeni sesler eşlik etmeye başlıyor. İkinci bölümdeki imkânsız yakınlaşmalar ve içsel hesaplaşmalar, Mert Demir’in “Olmazlara Vuruluyorum” ve Barış Diri’nin “Derinden” adlı parçalarıyla adeta vücut buluyor.
Ekranların unutulmaz gruplarından Leyla the Band’in kült şarkısı “Yokluğunda” üçüncü bölümde kolektif bir melankolinin altını çizerken; dördüncü bölümde duyduğumuz Emir Can İğrek şarkısı “Can Dostum” sarsılmaz arkadaşlık bağlarına, Manifest’in “Snap” parçası ise keyifli bir kız toplantısına işaret ediyor.
Daha 17’nin müzikal dünyasının tek bir janra hapsolmadığının en büyük kanıtı ise yedinci bölüm. Murat Göğebakan’dan “Diğer Yarım”, Ersay Üner’den “Nokta” ve kulüp sahnelerini ısıtan “Buralar Alev Alacak” şarkılarıyla arabeskten popa cesur bir köprü kuruluyor. Güncel Türkçe rap sahnesinin güçlü ismi Blok3’ün “Kırgınım” parçasıyla hikâyenin sarsıcı anlarına dokunan bu bölümün asıl sürprizi ise ekranda ete kemiğe bürünen bir performans oluyor. Manifest grubunun set çekimlerine katılıp onları “Toz Pembe” şarkısını söylerken görmemiz her ne kadar ürün yerleştirmenin sinyallerini verse de diziyi standart bir dramadan çıkarıp izleyici kitlesiyle buluşturmayı başaran bir ana götürüyor.
Sekizinci bölüme gelindiğinde ise akustik ve nahif dokunuşlar tekrar hikâyeyi devralıyor. Bizzat Şahin Kurnaz’ın Yılmaz Taner ile imza attığı “Arıyor musun Beni” sahneye kusursuz bir ritim katarken, Canozan’ın “Ağlama Ben Ağlarım” eseri bağımsız popun tüm içtenliğini o kırılgan yaşların hüznüne sarıyor. Dokuzuncu bölümün gözdesi Gazapizm’in “Yol”u olurken, on ikinci bölümse yemek sahnelerine konuk olan gezgin müzik grubu sayesinde fon müziği cover olan tatlı bir İtalyan restoranı sahnesini andırıyor.
Diziye şöyle bir göz attığımızda bağımsız müzikten ana akım hitlere uzanan bu çokkatmanlı seçki, Daha 17’yi yalnızca ekranda izlenen değil, dijital müzik listelerinde kendi yolunu çizerek tekrar tekrar dinlenen bir gençlik portresine dönüştürüyor.
