Episode Dergi Temmuz sayısında Oben Budak, Netflix belgeseli üzerinden Kylie Minogue’u anlatıyor.
Paparazzi kıskacından kanser teşhisine, Michael Hutchence ile değişen sahne duruşundan Nick Cave’in tabiriyle “neşeli bir makine”ye dönüşme sürecine… Netflix‘in ses getiren yeni Kylie belgeseli, sahne ışıklarının arkasındaki amansız direnci ve bir pop prensesinin şoke edici insani duruşunu gözler önüne seriyor.
Pop dünyasının ikonik isimlerine dair belgeseller genelde parıltılı zaferlerin, rekor kıran stadyum konserlerinin ya da cilalanmış PR anlatılarının bir özeti gibidir. Ancak Netflix’te izleyiciyle buluşan yeni Kylie belgesel serisi, başlangıcından itibaren tüm bu klişeleri yıkmayı başarıyor. Belgesele benim gibi sıkı bir Kylie hayranı olarak değil, 90’ların başında vahşi rock dünyasına yön veren Michael Hutchence sevdalısı bir heyecanla başlasanız bile karşınıza çıkan tablo sizi bambaşka bir hayranlığın ve derin bir saygının eşiğine bırakıyor.
Belgeselin birinci bölümü, bir süperstarın doğuşundaki o karanlık “bataklığa” odaklanıyor. 1980’lerin sonu ve 90’ların başında Pete Waterman’ın aşırı müdahaleci prodüksiyon çarkları, Neighbours dizisinin üzerindeki pembe izler ve dönemin acımasız seksizmi altında ezilmemeye çalışılan genç bir kadın… Medya, giydiği altın sarısı seksi şortlar üzerinden onu kolayca “hafif” bir pop figürü olarak damgalamak için adeta seferberlik başlatmıştı.
Gazetelerin ve magazin dergilerinin hedef göstermelerine kafa tutan Kylie’nin en büyük kozu ise kendi kamerasaydı. İlk yıllarından itibaren elinden düşürmediği ev videoları ve kişisel arşivi sayesinde 90’lar basınının yarattığı o yapay algının ardındaki gerçek samimiyeti kendi objektifinden izliyoruz. İyi ki o çekimler hiç durmamış. Zira bu sayede pop tarihinin en şeffaf anlarına tanıklık ediyoruz.
HUTCHENCE AŞKI VE SAHNE DURUŞUNUN SIRRI
INXS’in karizmatik solisti Michael Hutchence ile yaşadığı tutkulu ve derin aşk, Kylie’nin hayatında sadece duygusal değil, sanatsal bir kırılma noktası olmuş. Hutchence’ın onu sıradan bir sevgili olarak değil, tamamen kendine has bir ruh olarak görmesi, bugün bildiğimiz “Kylie duruşu”nun harcını karmış.
Onun konserlerine gidenlerin çok iyi bildiği bir gerçek vardır: Kylie sahnede büyük koreografilerle hırpalanarak dans etmez; aksine merkezde bir ışık gibi durur ve tüm enerjiyi etrafındaki dansçılar yönetir. Belgeseldeki en çarpıcı açıklamalardan biri de burada saklı: Kylie Minogue bu akıllıca sahne stratejisini ve karizmatik duruşu bizzat Michael Hutchence’tan öğrendiğini itiraf ediyor.
“KYLIE ETKİSİ” VE KANSER MÜCADELESİ
Belgeselin en duygu yüklü ve sarsıcı bölümü, Kylie’ye 2005 yılında, henüz 36 yaşındayken konan göğüs kanseri teşhisini ele alıyor. O dönem dünya çapında mamografi randevularında patlama yaşatan ve tıp literatürüne “Kylie Etkisi” olarak geçen bu süreç, sahne arkasında tam bir aile dramına dönüşmüş.
Tüp bebek tedavisi görerek anne olabilmek uğruna kemoterapisini ertelemeyi düşündüğü anları açıksözlülükle paylaşması, belgeselin kırılma noktası. Kız kardeşi Dannii Minogue’un “Bir daha asla iyi olamayacak mı?” korkusuyla yaşadığı çaresizlik ve Minogue ailesinin tüm mahremiyetlerini bir ateşin etrafındaki gece sohbetlerinde cömertçe açması izleyiciyi gözyaşlarına sürüklüyor. Annesinin kamera arkasından fısıldadığı, “Sanırım karanlıktayız,” cümlesi, o güneşli pop prensesinin ardındaki ağır yükü özetliyor.
Peki, Kylie Minogue neden bu kadar kalıcı? Madonna’dan etkilenmiş seksi şovları ya da büyük hitleri tek başına bu durumu açıklamaya yeter mi? Nick Cave’in Glastonbury 2019’daki efsanevi performansına atıfla söylediği gibi: “Seyirciyle olan bağlantısı sahte değil; onun için çok gerçek. Bu, gerçek bir sevgi biçimi.”
Pop dünyasının geçici dans kraliçelerinin aksine Kylie Minogue amansız basın saldırılarına, kanserle gelen acılara ve endüstrinin yaş ayrımcılığına meydan okuyarak ayakta kaldı. Nefes kesici bir direnç, neşeli bir zarafet ve zamana meydan okuyan bir tutku… Bu belgesel sadece bir süperstarın biyografisi değil; acıdan sevinç üreten “neşeli makinenin” zaferi de aynı zamanda.
